Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 4
सावित्र्या यद्वचः प्रोक्तं तन्न शक्यं कथंचन । अन्यथा कर्तुमेवाथ सर्वैरपि सुरासुरैः
sāvitryā yadvacaḥ proktaṃ tanna śakyaṃ kathaṃcana | anyathā kartumevātha sarvairapi surāsuraiḥ
วาจาที่สาวิตรีได้กล่าวแล้วนั้น ไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้โดยประการใด แม้เหล่าเทวะและอสูรทั้งปวงรวมกัน ก็ไม่อาจทำให้เป็นอย่างอื่นได้
Gāyatrī (within Sūta’s narration)
Tirtha: Puṣkara (implied)
Type: kshetra
Listener: dvijottamāḥ (assembled brāhmaṇas/sages)
Scene: A solemn declaration in the assembly: Savitrī’s spoken curse cannot be changed by any coalition of gods and demons; listeners react with grave acceptance.
FAQs
Truthful, vow-backed speech—especially of a great sādhvī—is portrayed as inviolable, underscoring the sanctity of word and dharma.
Indirectly, the teaching is embedded in the Hāṭakeśvara-kṣetra māhātmya narrative framework.
None explicitly; the verse asserts a dharmic principle about irreversible utterance.