Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 27
शृंगारं च तथांगारं मन्यते सा तनुस्थितम् । वाष्पपूर्णेक्षणा दीना प्रजगाम महासती
śṛṃgāraṃ ca tathāṃgāraṃ manyate sā tanusthitam | vāṣpapūrṇekṣaṇā dīnā prajagāma mahāsatī
นางเห็นแม้เครื่องประดับและการแต่งองค์ก็ประหนึ่งถ่านเพลิงร้อนอยู่บนกายตน ดวงตาเอ่อด้วยน้ำตา อาดูรหม่นหมอง มหาสตรีนั้นก็ดำเนินต่อไป
Narrator (contextual Purāṇic narration within Tīrthamāhātmya; specific speaker not present in snippet)
Type: kshetra
Scene: Sāvitrī walks onward, tear-filled eyes; her jewelry and adornment feel like hot embers against her skin, conveying grief and a turn toward austerity.
FAQs
When dharma is violated, even worldly beauty and comfort become painful to the righteous heart.
The tīrtha is not named in this verse; it forms part of the broader Tīrthamāhātmya narrative in Nāgarakhaṇḍa.
None; the verse is descriptive, portraying Sāvitrī’s emotional state.