Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 65
यक्ष्मोवाच । तव यज्ञमहं श्रुत्वा दूरादेव पितामह । क्षुत्क्षामकंठश्चायातः समाप्तावद्य कृच्छ्रतः
yakṣmovāca | tava yajñamahaṃ śrutvā dūrādeva pitāmaha | kṣutkṣāmakaṃṭhaścāyātaḥ samāptāvadya kṛcchrataḥ
ยักษมะกล่าวว่า: “โอ้ปิตามหะ ครั้นได้ยินข่าวยัญญะของท่านจากแดนไกล ข้าพเจ้าจึงมา—ลำคอแห้งผากและร่างกายร่วงโรยเพราะความหิว วันนี้เมื่อพิธีใกล้สิ้นสุด ข้าพเจ้ามาถึงด้วยความยากลำบากยิ่ง”
Yakṣma
Scene: Yakṣma, weak and parched, addresses the presiding ‘Grandfather’ at the edge of a concluding sacrifice; offerings are being arranged for the final oblations.
FAQs
Dharma tests a sacrificer at the moment of completion—whether the needy are recognized and cared for.
The verse is part of a Tīrthamāhātmya chapter but does not name a particular tīrtha in this line.
Implicitly, that a yajña’s conclusion should include proper satisfaction of those who arrive seeking sustenance (later made explicit as tarpaṇa/feeding).