Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 44
हीनांगो वाऽथ यद्भुंक्तेऽधिकांगो वाथ निंदितः । महाव्याधिगृहीतो वा चौरो वार्द्धुषिकोऽपि वा । यत्र भुंक्तेऽथवा श्राद्धे तत्ते श्राद्धं भविष्यति
hīnāṃgo vā'tha yadbhuṃkte'dhikāṃgo vātha niṃditaḥ | mahāvyādhigṛhīto vā cauro vārddhuṣiko'pi vā | yatra bhuṃkte'thavā śrāddhe tatte śrāddhaṃ bhaviṣyati
หากในพิธีศราทธะมีผู้พิการขาดอวัยวะ หรือมีอวัยวะเกิน หรือเป็นผู้ถูกติฉิน หรือถูกโรคร้ายครอบงำ หรือเป็นโจร หรือแม้เป็นคนปล่อยดอกเบี้ย—เมื่อผู้นั้นกินในศราทธะ โทษนั้นจักติดกับศราทธะของท่าน
Brahmā (contextual continuation)
Scene: A line of potential śrāddha diners contrasted: a serene qualified brāhmaṇa in clean attire versus shadowed figures symbolizing thief/usurer and a visibly ill person; the priest guides the host toward the qualified recipient.
FAQs
Ancestral rites are linked with moral and ritual fitness; the śrāddha’s sanctity is protected by ethical discernment.
No particular tīrtha is named in this verse; it remains within the broader tīrtha-māhātmya instructional setting.
Avoid feeding śrāddha to individuals deemed ineligible by the text (e.g., thieves, usurers, seriously diseased, censured persons).