Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 62
तं पप्रच्छ त्वरायुक्तः शृण्वतोऽपि मम द्विजाः । कांडकर्मणि संसक्तमृजुत्वेन स्थितं तदा
taṃ papraccha tvarāyuktaḥ śṛṇvato'pi mama dvijāḥ | kāṃḍakarmaṇi saṃsaktamṛjutvena sthitaṃ tadā
เขารีบร้อนเข้าถามผู้นั้น—โอ้ทวิชะทั้งหลาย ข้าพเจ้าก็ได้ยินอยู่ด้วย—ผู้ซึ่งขณะนั้นยืนแน่วแน่ หมกมุ่นในงานทำก้านศรด้วยความเพียรระวังและจิตตั้งมั่น
Narrator (addressing ‘dvijāḥ’; exact identity not specified in the snippet)
Listener: Dvijas (explicit: ‘O twice-born’)
Scene: A hurried attendant leans forward questioning; the artisan remains composed, hands on arrow-shafts; the narrator stands slightly aside, listening; the hermitage doorway frames the trio.
FAQs
A dharmic narrative often highlights one-pointed attention (ekāgratā) as a virtue, even in mundane labor.
No named tīrtha appears in this verse; it continues the chapter’s situational narrative.
None.