Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 12
वयं हि ब्राह्मणा जात्या वैदिशाख्ये पुरे नृप । देवरातस्य विप्रस्य गृहे जाता महात्मनः
vayaṃ hi brāhmaṇā jātyā vaidiśākhye pure nṛpa | devarātasya viprasya gṛhe jātā mahātmanaḥ
ข้าแต่พระราชา พวกเรากำเนิดเป็นพราหมณ์โดยชาติกำเนิด เกิดในนครนามว่า วิทิศา ณ เรือนของพราหมณ์ผู้ประเสริฐ เดวราต ผู้มีมหาตมัน
Māṃsāda (preta)
Listener: The king (nṛpa/mahārāja)
Scene: Two or more supplicants narrate their origin to a king: a courtly setting, hands folded, recalling their birth in Vidiśā and the house of Devarāta.
FAQs
High birth is not a safeguard; dharma must be lived—otherwise karmic decline follows regardless of lineage.
Vidiśā is mentioned as their birthplace, but the verse itself is not a tīrtha praise; it provides narrative provenance.
None; it establishes background (birthplace and family).