Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 11
एषा सा परमा शक्तिः सर्वं व्याप्य सुरेश्वरी । तया सर्वमिदं व्याप्तं त्रैलोक्यं सचराचरम्
eṣā sā paramā śaktiḥ sarvaṃ vyāpya sureśvarī | tayā sarvamidaṃ vyāptaṃ trailokyaṃ sacarācaram
นางนั้นแลคือศักติสูงสุด—เทวีผู้เป็นจอมแห่งเทพทั้งปวง—แผ่ซ่านครอบคลุมทุกสิ่ง โดยนางนี้เอง สรรพจักรวาลทั้งสามโลก พร้อมทั้งสิ่งเคลื่อนไหวและไม่เคลื่อนไหว ถูกแทรกซึมอยู่ทั่ว
Narrator (contextual; within Lakṣmī’s forthcoming account)
Tirtha: Pañcapiṇḍikā
Type: kshetra
Listener: Brāhmaṇas (viprāḥ)
Scene: A cosmic tableau: Devī as the sovereign power radiating through the three worlds—gods, humans, and beings—shown as light permeating mountains, rivers, cities, forests, and the sky.
FAQs
The Goddess is the all-pervading Supreme Power; recognizing Her immanence sanctifies worship and pilgrimage.
The verse sets the theological frame for the Pañcapiṇḍikā-Gaurī tīrtha narrative (later connected with Gaṅgā’s bank).
No specific rite is prescribed here; it establishes the deity’s cosmic pervasion as the basis for later worship instructions.