Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 5
सूत उवाच । प्रश्नभारो महानेष भवद्भिः समुदाहृतः । तथापि कथयिष्यामि नमस्कृत्वा स्वयंभुवम्
sūta uvāca | praśnabhāro mahāneṣa bhavadbhiḥ samudāhṛtaḥ | tathāpi kathayiṣyāmi namaskṛtvā svayaṃbhuvam
สูตกล่าวว่า: ภาระแห่งคำถามที่ท่านทั้งหลายยกขึ้นนั้นใหญ่ยิ่งนัก ถึงกระนั้นเราก็จักเล่าให้ฟัง โดยนอบน้อมกราบไหว้พระผู้เป็นเองคือสวยัมภูก่อน
Sūta
Tirtha: Śrīhāṭakeśvara-kṣetra (context continuing)
Type: kshetra
Listener: Ṛṣis
Scene: Sūta with folded hands (añjali) bowing inwardly before speaking; a subtle, formless radiance above (Svayambhū) rather than a fully anthropomorphic deity; sages attentive in a semicircle.
FAQs
Sacred narration begins with humility and invocation—knowledge is transmitted as an act of devotion, not mere information.
The ongoing account pertains to the Śrīhāṭakeśvara-kṣetra Māhātmya where Kaṃsāreśvara is situated.
An implicit prescription: begin teaching or sacred storytelling after offering namaskāra (reverent salutation) to the divine.