Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 5
विश्वामित्रस्तथा ख्यातस्त्रैलोक्ये सचरा चरे । ववृधे स महाभागो नित्यमेवाधिकं नृणाम्
viśvāmitrastathā khyātastrailokye sacarā care | vavṛdhe sa mahābhāgo nityamevādhikaṃ nṛṇām
ดังนั้น วิศวามิตรจึงเลื่องลือไปทั่วไตรโลก ทั้งในหมู่สรรพสัตว์ผู้เคลื่อนไหวและสิ่งไม่เคลื่อนไหว; มหาภาคผู้นั้นยิ่งทวีความรุ่งเรืองสูงส่งในหมู่มนุษย์อยู่ทุกเมื่อ
Sūta (deduced; Nāgarakhaṇḍa Tīrthamāhātmya narration style)
Scene: A youthful sage-figure with radiant aura stands amid people and creatures, suggesting fame across the three worlds; celestial beings observe from above.
FAQs
Greatness rooted in dharma becomes universally recognized; spiritual stature ‘increases’ through sustained virtue.
No particular tīrtha is specified in this verse; it highlights the protagonist’s renown within the wider Māhātmya narrative.
None; the verse is a eulogy of Viśvāmitra’s increasing eminence.