Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 15
सूत उवाच । एतद्वः सर्वमाख्यातं यत्पृष्टोस्मि द्विजोत्तमाः । पुष्पा दित्यो यथा जातो याज्ञवल्क्यप्रतिष्ठितः
sūta uvāca | etadvaḥ sarvamākhyātaṃ yatpṛṣṭosmi dvijottamāḥ | puṣpā dityo yathā jāto yājñavalkyapratiṣṭhitaḥ
สูตะกล่าวว่า: โอท่านผู้ประเสริฐในหมู่ทวิชะทั้งหลาย ข้าพเจ้าได้เล่าให้ท่านทั้งปวงครบถ้วนตามที่ถามแล้ว—ว่าปุษปาทิตยะบังเกิดอย่างไร และได้รับการสถาปนาโดยยาชญวัลกยะอย่างไร
Sūta
Type: kshetra
Listener: Dvijottamāḥ (assembled brāhmaṇas/ṛṣis)
Scene: Sūta in a forest-assembly (naimiṣa-like setting) concludes a narrative: sages seated, palm-leaf manuscripts, and a mental ‘flashback’ vignette of Yājñavalkya consecrating Puṣpāditya at a shrine.
FAQs
Sacred merit arises when a deity is properly established and remembered through authoritative tradition and faithful listening.
The Hāṭakeśvara-kṣetra setting within the Nāgarakhaṇḍa Tīrthamāhātmya, where Puṣpāditya’s greatness is narrated.
No direct rite is prescribed here; it introduces the account of Puṣpāditya’s manifestation and consecration (pratiṣṭhā).