Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 47
अद्याऽपि च कला विष्णोः प्राप्ते चैकादशीत्रये । पूर्वोक्तेन विधानेन तस्माच्छ्रद्धासमन्वितैः । सदैव पूजनीयश्च वन्दनीयो विशेषतः
adyā'pi ca kalā viṣṇoḥ prāpte caikādaśītraye | pūrvoktena vidhānena tasmācchraddhāsamanvitaiḥ | sadaiva pūjanīyaśca vandanīyo viśeṣataḥ
แม้ในวันนี้ ฤทธานุภาพอันศักดิ์สิทธิ์ของพระวิษณุยังสถิตอยู่ ณ ที่นี้; ครั้นเมื่อเอกาทศีทั้งสามมาถึงแล้ว ตามพิธีที่กล่าวไว้ก่อน ผู้มีศรัทธาพึงบูชาสม่ำเสมอ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งพึงนอบน้อมถวายบังคม ณ ที่นี้
Sūta (summative instruction and present-tense assurance)
Tirtha: Cakrapāṇi/Hāṭakeśvara-kṣetra context (Ekādaśī-focused)
Type: kshetra
Listener: Śaunaka and other ṛṣis at Naimiṣāraṇya (standard frame; not explicit in this verse)
Scene: Pilgrims with folded hands approach a Viṣṇu shrine in a sacred precinct; the calendar marks the arrival of a special Ekādaśī triad; lamps, tulasī, and conch-bell worship emphasize continuing divine presence.
FAQs
Sacred places remain spiritually ‘alive’ across time; faithful observance of Ekādaśī-linked worship sustains devotion and purification.
The established Cakrapāṇi/Hari presence in the Vāsudeva-kṣetra described in Adhyāya 152.
On the Ekādaśī-traya, worship and salute the deity following the previously described procedure (pūrvokta-vidhi), with śraddhā.