Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 107
स्वयं विदारितो यश्च विष्णुना प्रभविष्णुना । करजैर्जानुनि पृष्ठे विनिधाय प्रकोपतः
svayaṃ vidārito yaśca viṣṇunā prabhaviṣṇunā | karajairjānuni pṛṣṭhe vinidhāya prakopataḥ
และผู้นั้นผู้ถูกพระวิษณุเอง—พระวิษณุผู้ทรงเดชและแผ่ไพศาล—ฉีกออกเป็นชิ้น ๆ เมื่อทรงพิโรธ ทรงกดไว้ด้วยพระชานุ แล้วจิกพระนขาไว้ที่แผ่นหลัง
Unspecified (narrative description within the episode)
Scene: A powerful Viṣṇu figure pins a foe at the knee and rips his back with sharp nails, face blazing with controlled wrath; the victim’s form contorts under divine force.
FAQs
The Purāṇic vision asserts that adharma is ultimately checked by divine power; pride collapses before the Lord’s sovereignty.
No tirtha is named in this verse; it functions as narrative memory within a larger Tīrthamāhātmya frame.
None; it is descriptive narrative imagery.