Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 5
ऋषय ऊचुः । अमरेश्वर इत्युक्तो यो देवो ह्यमरत्वदः । केन संस्थापितो ह्यत्र किंप्रभावश्च कीर्तय
ṛṣaya ūcuḥ | amareśvara ityukto yo devo hyamaratvadaḥ | kena saṃsthāpito hyatra kiṃprabhāvaśca kīrtaya
เหล่าฤๅษีกล่าวว่า “เทวะผู้ได้ชื่อว่า ‘อมเรศวร’ ณ ที่นี้ เป็นผู้ประทานความอมตะแม้แก่เหล่าอมร ท่านใดได้สถาปนาพระองค์ไว้ ณ สถานนี้ และพระฤทธานุภาพอันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์เป็นเช่นไร ขอโปรดประกาศเถิด”
Ṛṣayaḥ (the sages)
Tirtha: Amareśvara
Type: kshetra
Listener: Sūta
Scene: A circle of sages seated with kuśa grass and water-pots, facing the narrator; behind them rises a Śiva shrine where the liṅga is titled Amareśvara, glowing with a cool, immortal radiance.
FAQs
True pilgrimage begins with inquiry into a tīrtha’s origin and the deity’s grace, not merely with physical travel.
Amareśvara—presented as a Śiva-liṅga/tīrtha whose greatness (prabhāva) is about to be narrated in the Tīrthamāhātmya.
No explicit rite is prescribed here; it introduces the māhātmya by asking who established the deity and what merit it grants.