Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 22
येषां नदी स्मृतः पूर्वो महाकालस्तथा परः । ते सर्वे वशगास्तुभ्यं प्रभवंतु गणोत्तमाः
yeṣāṃ nadī smṛtaḥ pūrvo mahākālastathā paraḥ | te sarve vaśagāstubhyaṃ prabhavaṃtu gaṇottamāḥ
บรรดาหมู่คณะผู้ประเสริฐทั้งหลาย ผู้ซึ่งระลึกถึงสายน้ำศักดิ์สิทธิ์ว่าเป็นที่พึ่งแรก และระลึกถึงมหากาลว่าเป็นที่สุดอันสูงสุด—ขอให้ทั้งหมดนั้นปรากฏออกมาและอยู่ใต้บัญชาของท่าน โอ้ผู้เลิศในหมู่คณะ
Pārvatī (Sureśvarī Devī)
Tirtha: Mahākāla (as supreme refuge) with an associated sacred river (contextual)
Type: kshetra
Listener: null
Scene: A leader of gaṇas invokes and summons hosts: the river appears as a luminous band in the foreground; behind, a dark, time-transcending Mahākāla presence (liṅga or fierce Śiva) as the ‘supreme end’.
FAQs
True spiritual authority is aligned with remembrance of the tīrtha (sacred river) and surrender to Mahākāla, the Lord beyond time.
A sacred river-tīrtha within the Nāgarakhaṇḍa’s Tīrthamāhātmya context; the verse frames the river as a primary refuge alongside Mahākāla.
No direct ritual is prescribed; the emphasis is on smṛti (devotional remembrance) of the tīrtha and Mahākāla.