Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 57
स एवं भगवानुक्त्वा ततश्चादर्शनं गतः । सोऽपि राजा निजं स्थानं हर्षेण महतान्वितः । आजगाम चकाराथ राज्यं निहतकंटकम्
sa evaṃ bhagavānuktvā tataścādarśanaṃ gataḥ | so'pi rājā nijaṃ sthānaṃ harṣeṇa mahatānvitaḥ | ājagāma cakārātha rājyaṃ nihatakaṃṭakam
ครั้นพระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้แล้ว ก็อันตรธานหายไปจากสายตา พระราชาเองก็เปี่ยมด้วยความปีติยิ่งนัก กลับสู่ถิ่นของตน แล้วจึงครองราชย์โดยขจัดหนาม (ทุกข์ภัย) ให้สิ้นไป
Narrator (contextually Sūta’s narration in the Māhātmya)
Tirtha: Hāṭakeśvara-kṣetra; Miṣṭānnadeśvara context
Type: kshetra
Scene: The Lord vanishes after speaking; the king, joyful, departs and later rules a peaceful kingdom free of troubles—suggested by orderly city, content subjects, and subdued weapons.
FAQs
Tīrtha devotion and divine blessing are shown to remove obstacles and restore righteous, stable governance.
The episode belongs to Miṣṭānnadeśvara/Hāṭakeśvara-kṣetra within Nāgarakhaṇḍa Tīrthamāhātmya.
No new ritual is prescribed; the verse narrates the result—joyful return and obstacle-free rule.