Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 12
एतस्मिन्नंतरे जाता तत्कोपांते कुमारिका । सर्वलक्षणसंपन्ना दिव्यतेजोऽन्विता शुभा
etasminnaṃtare jātā tatkopāṃte kumārikā | sarvalakṣaṇasaṃpannā divyatejo'nvitā śubhā
ในกาลนั้นเอง ครั้นถึงที่สุดแห่งพระพิโรธนั้น ก็มีนางกุมารีบังเกิด—เพียบพร้อมด้วยลักษณะมงคลทั้งปวง ส่องประกายด้วยเดชทิพย์ และเป็นสิริมงคลยิ่ง
Narrator (Purāṇic narration; speaker not explicit in this verse)
Type: kshetra
Scene: At the very crest of cosmic wrath, a radiant maiden appears—perfectly marked, auspicious, surrounded by a soft yet intense divine glow that calms the scene even as it retains power.
FAQs
When dharma is threatened, divine power (Śakti) manifests in an auspicious form to protect the worlds.
This verse narrates a देवी-प्रादुर्भाव (goddess manifestation) within the Tīrthamāhātmya frame; no tīrtha is specified in the line itself.
None directly; it is a manifestation narrative.