Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 20
अथ तेषां वचः श्रुत्वा रामो राजीवलोचनः । वानरै राक्षसैः सार्धं प्रहृष्टः सत्वरं ययौ
atha teṣāṃ vacaḥ śrutvā rāmo rājīvalocanaḥ | vānarai rākṣasaiḥ sārdhaṃ prahṛṣṭaḥ satvaraṃ yayau
ครั้นสดับถ้อยคำของท่านเหล่านั้น พระรามผู้มีเนตรดุจดอกบัวก็ปลาบปลื้มยิ่ง แล้วเสด็จออกไปโดยเร็ว พร้อมด้วยหมู่วานรและเหล่ารากษส
Unspecified narrator within the Nāgarakhaṇḍa Tīrthamāhātmya
Type: kshetra
Scene: Rāma, radiant and eager, sets out quickly with a mixed host—Vānara allies and Rākṣasas—toward the sage’s abode; dust rises, banners and weapons subdued by devotional purpose.
FAQs
Act promptly on dharmic counsel; joy arises when one moves toward holy association.
The immediate focus is the journey toward Agastya’s sacred presence, a tīrtha defined by the sage’s residence.
None; the verse emphasizes swift undertaking of a sacred visit (yātrā) rather than a formal rite.