Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 89
परमात्मा तदा विष्णुराधारो मंदरस्य च । दोर्भिश्चतुर्भिः संगृह्य ममंथाब्धिं सुखावहम्
paramātmā tadā viṣṇurādhāro maṃdarasya ca | dorbhiścaturbhiḥ saṃgṛhya mamaṃthābdhiṃ sukhāvaham
ครั้นนั้น พระวิษณุผู้เป็นปรมาตมัน ทรงเป็นที่รองรับแห่งเขามันทรา; ทรงยึดไว้ด้วยสี่กร แล้วทรงกวนสมุทรให้เกิดสุขและสวัสดิมงคล
Lomaharṣaṇa (Sūta) to the sages (deduced from Māheśvarakhaṇḍa narrative style)
Scene: Four-armed Viṣṇu steadies Mandara with his hands while the churning resumes smoothly; the ocean calms into rhythmic motion; faces relax into confidence.
FAQs
Cosmic welfare arises when the Supreme supports and steadies great undertakings; divine order sustains transformative effort.
This verse is within Kedārakhaṇḍa’s sacred geography, framing Kedāra’s Shaiva milieu while narrating the cosmic churning episode.
No direct ritual is prescribed here; it narrates the divine action that enables the churning.