Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 65
अब्रह्मण्यः सदा क्रूरः केवलासुतृपः सदा । परप्राणौर्निजप्राणान्पुष्णाति स खलः सदा
abrahmaṇyaḥ sadā krūraḥ kevalāsutṛpaḥ sadā | paraprāṇaurnijaprāṇānpuṣṇāti sa khalaḥ sadā
เขาเป็นผู้หมิ่นพราหมณ์อยู่เสมอ โหดร้ายตลอดกาล และไม่เคยอิ่มพอ; หล่อเลี้ยงชีวิตและความเพลิดเพลินของตนด้วยลมหายใจของผู้อื่น จึงเป็นคนพาลอยู่เนืองนิตย์
Sūta (Lomaharṣaṇa) to the sages (deduced)
Scene: A dark moral portrait: the king’s hunting and cruelty are shown as a shadow over the land—animals fleeing, frightened ascetics/brāhmaṇas, and the king’s hardened expression symbolizing insatiability.
FAQs
Cruelty and contempt for dharma—especially hostility toward the sacred—are portrayed as self-destructive karma that leads to downfall.
No site is named in this verse; it supports the larger Kedāra māhātmya narrative by contrasting adharma with later grace.
None; the verse is ethical characterization.