Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 14
कपर्द्दिनं श्रिया युक्तं वेदांगानां च दुर्गमम् । तथाविधं समालोक्य ब्रह्म क्षोभपरोऽभवत्
kaparddinaṃ śriyā yuktaṃ vedāṃgānāṃ ca durgamam | tathāvidhaṃ samālokya brahma kṣobhaparo'bhavat
ครั้นได้เห็นพระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงชฎา ผู้รุ่งเรืองด้วยสิริอันเป็นทิพย์ และล้ำลึกเกินแม้ศาสตร์เวทางคะจะหยั่งถึง พรหมาก็สะท้านไหวอยู่ภายในและปั่นป่วนใจ
Narrator (Sūta/Lomaharṣaṇa tradition, implied in Māheśvarakhaṇḍa narration)
Tirtha: Kailāsa
Type: peak
Scene: Brahmā beholds Kapardin Śiva, blazing with splendor; the very sciences of the Veda seem to fall silent; Brahmā trembles inwardly before the unfathomable.
FAQs
The Supreme (Śiva) transcends even Vedic learning; true approach requires humility and devotion rather than mere scholarship.
The broader setting is Kedārakhaṇḍa (Kedāra sacred region), though this verse highlights Śiva’s transcendence rather than a particular tīrtha act.
None explicitly; it sets the devotional mood leading into Brahmā’s stuti (hymn of praise).