Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 23
शिव उवाच । वाक्यं मे श्रृणु तन्वंगि श्रुत्वा तत्कर्तुमर्हसि । कासि कस्यासि तन्वंगि किमर्थमटनं वने । तत्कथ्यतां महाभागे याथातथ्यं सुमध्यमे
śiva uvāca | vākyaṃ me śrṛṇu tanvaṃgi śrutvā tatkartumarhasi | kāsi kasyāsi tanvaṃgi kimarthamaṭanaṃ vane | tatkathyatāṃ mahābhāge yāthātathyaṃ sumadhyame
พระศิวะตรัสว่า “ดูก่อนนางผู้มีอวัยวะอ่อนช้อย จงฟังถ้อยคำของเรา; ครั้นฟังแล้วพึงกระทำตามนั้น. เจ้าเป็นใคร เป็นของผู้ใด? ด้วยเหตุใดจึงเร่ร่อนในป่า? โอ้สตรีผู้มีบุญวาสนา เอวอรชร จงบอกความจริงตามที่เป็นอยู่เถิด”
Śiva
Tirtha: Kedāra (dialogue locus)
Type: kshetra
Listener: Śabarī (as addressed); also the narrative audience
Scene: Śiva stands or sits as a calm ascetic-lord, addressing a forest woman respectfully yet firmly; the woman listens with folded hands; the scene emphasizes inquiry, sincerity, and the gravity of speech.
FAQs
Truthful self-disclosure and purposeful living are framed as prerequisites for right action and guidance.
The verse is part of Kedārakhaṇḍa’s Himalayan setting; it does not directly praise a named tīrtha.
No ritual is prescribed; Śiva requests truthful explanation and readiness to act.