Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 99
यथा कृतं तेन पिनाकिना पुरा एतत्स्मृतं किं सुभगे वदस्व नः । कृतो ह्यनंगो हि तदा ह्यनेन दग्धं वनं तस्य गिरेः पितुस्ते
yathā kṛtaṃ tena pinākinā purā etatsmṛtaṃ kiṃ subhage vadasva naḥ | kṛto hyanaṃgo hi tadā hyanena dagdhaṃ vanaṃ tasya gireḥ pituste
โอ้ผู้เป็นสิริมงคล จงบอกเราเถิดว่า เธอยังระลึกได้หรือไม่ว่า ครั้งกาลก่อน พระผู้ทรงปิณากะนั้นได้กระทำสิ่งใด เพราะครานั้น พระองค์ทรงทำกามเทพให้เป็นอนังคะไร้กาย และทรงเผาป่าแห่งบิดาของเธอ—คือภูผา—ให้มอดไหม้
Bhṛṅgī
Tirtha: Kedāra (contextual) / Himavat-vanāni (mythic)
Type: mountain
Listener: null
Scene: Sages/attendants ask Devī to recount Pinākin’s ancient deed: Kāma reduced to bodilessness and Himavat’s forest scorched by Śiva’s fiery glance.
FAQs
Tapas and divine austerity conquer desire; the Kāma-dahana memory teaches mastery over passion as a path to dharma.
No single tīrtha is named; the verse draws on pan-Purāṇic lore within the Kedārakhaṇḍa frame.
None; it references a mythic event (Kāma becoming Anaṅga) rather than prescribing a rite.