Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 67
इत्येवमुक्त्वा गिरिराजकन्यका जग्राह चाक्षान्भुवनैकसुंदरी । क्रीडां चकाराथ महर्षिसाक्ष्यके तत्रास्थिता सा हि भवेन संयुता
ityevamuktvā girirājakanyakā jagrāha cākṣānbhuvanaikasuṃdarī | krīḍāṃ cakārātha maharṣisākṣyake tatrāsthitā sā hi bhavena saṃyutā
ครั้นตรัสดังนั้น ธิดาแห่งราชาแห่งขุนเขา—ผู้เป็นความงามหนึ่งเดียวแห่งโลกทั้งปวง—ก็หยิบลูกสกา แล้วเริ่มการละเล่น โดยมีมหาฤษีเป็นพยาน; ณ ที่นั้นนางยืนอยู่ร่วมเป็นหนึ่งกับภวะ (พระศิวะ)
Narrator (Sūta/Lomaharṣaṇa per Māheśvarakhaṇḍa convention)
Tirtha: Kedāra/Kedāranātha
Type: kshetra
Scene: Girijā, ‘beauty of the worlds’, holds dice and begins the game; Śiva stands/ sits with her in intimate union; Nārada watches as solemn witness; the Himalayan sacred aura surrounds them.
FAQs
The divine couple’s unity (Śiva–Śakti) is portrayed as the ground of all action; even play becomes sacred when rooted in that oneness.
This is within Kedārakhaṇḍa’s sacred landscape; the verse itself emphasizes the divine scene rather than naming a particular tīrtha.
None.