Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 62
इत्येवमुक्त्वो परतं सती भृशमुवाच वाक्यं कुपिता ऋषिं प्रति । कथं विजानासि परं प्रसिद्धं द्यूतं च दुष्टोदरकं मनस्विनाम्
ityevamuktvo parataṃ satī bhṛśamuvāca vākyaṃ kupitā ṛṣiṃ prati | kathaṃ vijānāsi paraṃ prasiddhaṃ dyūtaṃ ca duṣṭodarakaṃ manasvinām
ครั้นตรัสดังนี้แล้วหยุดลง สตีผู้เดือดดาลยิ่งนักจึงกล่าวแก่ฤๅษีว่า: “ท่านรู้จักการเล่นลูกเต๋าอันเลื่องลือไปทั่วนั้น—อบาย ‘ท้องชั่ว’ อันน่ารังเกียจ—ซึ่งไม่สมควรแก่ผู้มีใจสูงส่ง—ได้อย่างไรเล่า?”
Pārvatī (Satī/Girijā), speaking to Nārada
Listener: The sage (ṛṣi) addressed by Satī
Scene: Satī/Girijā, eyes blazing with righteous anger, rebukes the sage for familiarity with gambling; her posture is protective and uncompromising, contrasting with the earlier playful tone.
FAQs
Purāṇic dharma often warns that notorious vices like gambling degrade the mind; the verse sets up a moral tension before revealing divine līlā.
The broader context is Kedārakhaṇḍa (Kedāra region), but this line focuses on dialogue ethics rather than a named tīrtha.
None; the verse is argumentative/narrative.