तथापि दर्शनं भाव्यं सततं प्राणिनामिह
tathāpi darśanaṃ bhāvyaṃ satataṃ prāṇināmiha
ถึงกระนั้น ในโลกนี้ สรรพชีวิตพึงได้เฝ้าดาร์ศนะของพระองค์อยู่เนืองนิตย์
Nārada (contextual continuation)
Type: kshetra
Listener: Implied audience of beings/prāṇins; within dialogue, directed toward Śiva as rationale for accessible grace
Scene: A devotional injunction scene: a sage’s statement radiates outward to ordinary beings—pilgrims, householders, ascetics—each turning toward a Śiva emblem (liṅga or luminous presence) to signify ‘continual darśana’.
Spiritual life is sustained by ongoing connection with the Divine—darśana is not a one-time event but a continual need.
The verse continues the Kedāra/Kailāsa context, though no single tirtha-name is stated in this line.
A general prescription is implied: seek darśana continually (through worship, remembrance, pilgrimage, or inner contemplation).