इति स्तुतस्तदा तेन कालेन जगदीश्वरः । उवाच कालो राजानं श्वेतं संबोधयन्निव
iti stutastadā tena kālena jagadīśvaraḥ | uvāca kālo rājānaṃ śvetaṃ saṃbodhayanniva
ครั้นเมื่อกาละได้สรรเสริญในกาลนั้นแล้ว พระผู้เป็นเจ้าแห่งโลก (พระศิวะ) จึงตรัส; และกาละก็ประหนึ่งกำลังสั่งสอน ได้กล่าวเรียกพระราชาศเวตะ
Narrator (Purāṇic narrator within Kedārakhaṇḍa context; reporting dialogue shift)
Tirtha: Kedāra/Kedāranātha
Type: kshetra
Listener: Implied audience
Scene: A dramatic pause after praise: Śiva, the jagadīśvara, begins to speak; beside him stands Kāla personified, turning toward King Śveta as if giving counsel.
Sincere praise leads to divine response; Purāṇic dialogues model how instruction (upadeśa) follows devotion.
The Kedārakhaṇḍa narrative framework continues the glorification of Kedāra as a Śiva-centered tīrtha.
None; it marks a narrative transition from stuti to instruction and dialogue.