Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 59
उपस्थितोऽसौ त्वथ लज्जमानस्तुष्टाव देवं वृषभध्वजं तम् । नत्वा पुरःस्थाग्निमयं हि कालः सविस्मयो वाक्यमिदं बभाषे
upasthito'sau tvatha lajjamānastuṣṭāva devaṃ vṛṣabhadhvajaṃ tam | natvā puraḥsthāgnimayaṃ hi kālaḥ savismayo vākyamidaṃ babhāṣe
แล้วเขาเข้าไปด้วยความละอาย และสรรเสริญเทพผู้มีธงเป็นโค ครั้นนอบน้อมต่อกาลผู้ยืนอยู่เบื้องหน้าในรูปเพลิง เขากล่าวถ้อยคำนี้ด้วยความพิศวง
Narrator (Purāṇic narrator within Kedārakhaṇḍa context; likely Sūta/Lomaharṣaṇa recounting)
Tirtha: Kedāra (Kedāranātha)
Type: kshetra
Scene: The revived man, ashamed yet grateful, approaches and praises Śiva (Vṛṣabhadhvaja). Before him stands Kāla in a fiery body; the man bows to Kāla and then speaks in astonishment.
FAQs
True reverence arises with humility—approaching Śiva with awe and modesty opens the heart to divine praise.
The broader section is Kedārakhaṇḍa, centered on Kedāra/Kedārnātha and the greatness of Śiva’s presence there.
No direct rite is prescribed here; it frames a devotional act—stuti (hymnic praise) and namaskāra (bowing).