मेरुश्च गिरिराजोऽयमाश्रयो हि भविष्यति । लोकालोको गिरिवर उदयाद्रिर्महायशः
meruśca girirājo'yamāśrayo hi bhaviṣyati | lokāloko girivara udayādrirmahāyaśaḥ
และเมรุนี้ ราชาแห่งขุนเขา จักเป็นที่พึ่งอันยิ่งใหญ่โดยแท้; เช่นเดียวกันกับโลกาโลกะ โอ้ภูผาผู้ประเสริฐ และอุทัยอาทรีผู้มีเกียรติยศยิ่ง
Kārttikeya
Tirtha: Meru / Lokāloka / Udayādri (collective)
Type: peak
Listener: Mountains/assembly addressed as ‘giri-vara’ (best of mountains)
Scene: A cosmic map-like vision: Meru at the center as golden axis, Lokāloka as a boundary range, and Udayādri glowing with sunrise; beings and sages take refuge on these mountains.
Sacred mountains function as āśraya—spiritual refuge—supporting seekers and sustaining dharma through holy presence.
Meru and other great mountains (Lokāloka, Udayādri) are praised as sanctified supports within Purāṇic sacred geography.
None; it is a proclamation of sanctity and refuge-status of these mountains.