Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 74
मायामयोऽयं संसारो ममतालक्षणो महान् । ममतां च बहिः कृत्वा सुखं बंधात्प्रमुच्यते
māyāmayo'yaṃ saṃsāro mamatālakṣaṇo mahān | mamatāṃ ca bahiḥ kṛtvā sukhaṃ baṃdhātpramucyate
สังสารอันกว้างใหญ่นี้เป็นมายา และมีลักษณะคือความยึดว่า “ของเรา” เมื่อสลัดมมตา—ความเป็นเจ้าของ—ออกไป บุคคลย่อมหลุดพ้นจากพันธนาการอย่างเป็นสุข
Śaṃkara (Śiva)
Tirtha: Kedāra-kṣetra
Type: kshetra
Scene: A pilgrim at Kedāra symbolically drops a bundle labeled ‘mine’ at the feet of Śiva; the surrounding world appears mist-like, indicating māyā.
FAQs
Saṃsāra is sustained by possessiveness; freedom comes by relinquishing ‘mine-ness’ (mamatā).
The passage belongs to Kedārakhaṇḍa’s Kedāra milieu, but this verse focuses on inner renunciation rather than a site’s praise.
No external rite; the teaching prescribes inner vairāgya—casting out possessiveness.