Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 59
एको ह्यात्मा विदित्वाथ निर्ममो निरवग्रहः । कुतस्तेषां बंधनं च यथाखे पुष्पमेव च
eko hyātmā viditvātha nirmamo niravagrahaḥ | kutasteṣāṃ baṃdhanaṃ ca yathākhe puṣpameva ca
เมื่อรู้ว่าอาตมันเป็นหนึ่งเดียว ย่อมหมดความเป็น ‘ของเรา’ และไร้การยึดเกาะ แล้วจะมีพันธนาการแก่คนเช่นนั้นได้อย่างไร—ดุจดอกไม้ในท้องฟ้า
Lomaharṣaṇa (Sūta) to the sages (deduced)
Tirtha: Kedāra-kṣetra
Type: kshetra
Scene: A solitary yogin near Kedāra sits in meditation; around him, offerings and possessions fade into mist, symbolizing nir-mamatā; above, a faint ‘sky-flower’ motif illustrates the unreality of bondage for the knower.
FAQs
Realizing the one Self dissolves possessiveness and grasping; for such a knower, bondage is impossible.
The Kedāra pilgrimage section frames the instruction, but the verse itself is a universal jñāna teaching.
None; it emphasizes Self-knowledge and letting go of clinging.