Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 14
कर्मणा परमेणैव ब्रह्मा लोकपितामहः । तुष्टिमेति न संदेहो वराणां हि सदा प्रभुः
karmaṇā parameṇaiva brahmā lokapitāmahaḥ | tuṣṭimeti na saṃdeho varāṇāṃ hi sadā prabhuḥ
ด้วยกรรมอันประเสริฐ คือการปฏิบัติหน้าที่ตามธรรมอย่างยิ่ง พรหมา ปิตามหะแห่งโลก ย่อมบรรลุความพอพระทัย—ไม่ต้องสงสัยเลย เพราะพระผู้เป็นเจ้าทรงเป็นผู้ประทานพรเสมอ
Yama
Tirtha: Kedāra/Kedāranātha
Type: kshetra
Scene: Yama expands the theology: as tapas pleases Śiva, so supreme karma pleases Brahmā; the Lord is ever the giver of boons—an orderly triadic vision of divine satisfaction through disciplined action.
FAQs
Both tapas and karma, when performed supremely and rightly, lead to divine pleasure; the Lord responds as vara-prada (giver of boons).
The teaching occurs within Kedārakhaṇḍa’s sacred narrative frame; this verse itself is ethical-theological rather than geographic.
No named ritual; it emphasizes ‘parama-karma’—the highest, properly executed duty/rite—as spiritually fruitful.