Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 43
परिष्वज्य तु गाढेन गिरिजापि तुतोष वै । स्वोत्संगे च समारोप्य कुमारं सूर्यवर्चसम्
pariṣvajya tu gāḍhena girijāpi tutoṣa vai | svotsaṃge ca samāropya kumāraṃ sūryavarcasam
เมื่อโอบกอดอย่างแน่นแฟ้น พระคิริชา (ปารวตี) ก็ทรงพอพระทัยยิ่ง แล้วทรงอุ้มกุมารผู้รุ่งเรืองดุจดวงอาทิตย์ขึ้นประทับบนตักของพระองค์เอง และทรงปีติยินดี
Narrator (contextually Sūta/Lomaharṣaṇa addressing sages in Māheśvarakhaṇḍa)
Tirtha: Kedāra kṣetra (contextual)
Type: kshetra
Scene: Girijā holds Kumāra tightly, seated on her lap; Kumāra shines with sun-like brilliance (sūrya-varcasa), while the surrounding assembly remains reverent, the scene glowing with warm light.
FAQs
Divine power is tempered by divine tenderness—Śakti’s victory expresses itself as maternal grace and protection.
The Kedārakhaṇḍa context ties the scene to Kedāra’s sacred domain, though the verse itself is not a site-description.
None; it is a devotional narrative emphasizing affectionate reverence.