Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 72
पद्म्यां तदासौ परिधावमानः शिवात्मजोयं च कुमाररूपी । करे समादाय महाप्रभावां शक्तिं महोल्कामिव दीप्तियुक्ताम्
padmyāṃ tadāsau paridhāvamānaḥ śivātmajoyaṃ ca kumārarūpī | kare samādāya mahāprabhāvāṃ śaktiṃ maholkāmiva dīptiyuktām
แล้วพระองค์ก็เคลื่อนกายฉับไวบนพื้นอันโปรยด้วยดอกบัว—โอรสแห่งพระศิวะ ผู้ปรากฏเป็นกุมาร—ทรงกำหอกศักติอานุภาพยิ่งไว้ในพระหัตถ์ สว่างโชติช่วงดุจอุกกาบาตใหญ่
Sūta (descriptive narration)
Tirtha: Kedāra
Type: kshetra
Listener: Implied recitation audience
Scene: Kumāra, Śiva’s son, runs across lotus-strewn ground, gripping a mighty spear blazing like a meteor—youthful form, incandescent tejas, dynamic stride.
FAQs
Divine power is portrayed as radiant and purposeful—wielded to protect dharma and remove oppression.
No explicit tīrtha is named in this verse; it remains within the Kedāra-khaṇḍa’s sacred narrative environment.
None; the verse is a martial and iconographic description of Kumāra’s divine weapon.