ववंदिरे तदा बालं कुमारं सूर्यवर्चसम् । प्रमथाश्च गणाः सर्वे वीरभद्रादयस्तथा
vavaṃdire tadā bālaṃ kumāraṃ sūryavarcasam | pramathāśca gaṇāḥ sarve vīrabhadrādayastathā
ครั้งนั้นเหล่าประมถะและคณะคณะ (คณะของพระศิวะ) ทั้งปวง—วีรภัทรเป็นต้น—ต่างนอบน้อมกราบลงต่อกุมารผู้เป็นกุมารน้อย ผู้รุ่งเรืองดุจดวงอาทิตย์
Lomaharṣaṇa/Sūta (deduced; Māheśvarakhaṇḍa narrative style)
Tirtha: Kedāra/Kedāranātha-kṣetra
Type: kshetra
Scene: A radiant child Kumāra, sun-bright, stands or sits in divine composure while Pramathas and gaṇas—led by Vīrabhadra—bow in reverence, forming a semicircle of attendants in a Himalayan sacred setting.
Reverence (vandana/namaskāra) is a universal dharma—even mighty divine attendants honor the Lord’s manifestation.
Kedāra (Kedārakhaṇḍa), portrayed as a stage for divine homage and exemplary worship.
The act implied is vandana (bowing/salutation), a core devotional practice though not framed here as a command.