Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 27
बभौ तदानीं सुरसिद्धसंघैर्वेद्यां स्थितोऽसौ सकलत्रको विभुः । सर्वैरुपेती निजपार्षदैर्गणैः प्रहृष्टचेता जगदेकसुन्दराः
babhau tadānīṃ surasiddhasaṃghairvedyāṃ sthito'sau sakalatrako vibhuḥ | sarvairupetī nijapārṣadairgaṇaiḥ prahṛṣṭacetā jagadekasundarāḥ
ครานั้น พระผู้ทรงฤทธิ์ทั้งปวงทรงส่องประกาย ประทับยืนบนแท่นบูชา ท่ามกลางหมู่เทพและหมู่สิทธะทั้งหลาย รายล้อมด้วยคณะคณา (gaṇa) ผู้เป็นบริวารของพระองค์เองทุกทิศ ด้วยพระทัยปลื้มปีติ—ทรงปรากฏเป็นความงามเอกหนึ่งเดียวแห่งจักรวาล
Lomaharṣaṇa Sūta (deduced: Māheśvarakhaṇḍa narration to sages)
Tirtha: Kedāra
Type: kshetra
Scene: Śiva stands upon a consecrated altar, luminous and serene, surrounded by ecstatic gaṇas; above and around, devas and siddhas hover in reverent clusters; the whole scene radiates as if the universe’s beauty concentrates in one form.
FAQs
Divine presence is revealed where worship is rightly performed; darśana is portrayed as both cosmic and intimate—Śiva with his gaṇas.
Kedāra-kṣetra, where Śiva’s radiant manifestation is celebrated.
The altar/vedi context implies sacrificial-worship setting; the verse emphasizes darśana following rites.