Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 47
स वीज्यमानः पवनेनः साक्षाच्छत्रं च तस्मै शशिना ह्यधिष्ठितम् । सूर्यः पुरस्तादभवत्प्रकाशकः श्रियान्वितो विष्णुरभूच्च सन्निधौ
sa vījyamānaḥ pavanenaḥ sākṣācchatraṃ ca tasmai śaśinā hyadhiṣṭhitam | sūryaḥ purastādabhavatprakāśakaḥ śriyānvito viṣṇurabhūcca sannidhau
พระองค์ทรงได้รับการพัดวีโดยวายุเองโดยตรง และจันทราก็ทรงเป็นฉัตรสำหรับพระองค์ สุริยะยืนอยู่เบื้องหน้าเป็นผู้ให้แสงสว่าง และพระวิษณุผู้เปี่ยมศรีก็ประทับอยู่ใกล้เคียง
Sūta (Lomaharṣaṇa) addressing the sages (deduced)
Tirtha: Kedāra/Kedāranātha
Type: kshetra
Scene: Vāyu fans Śiva; Candra becomes a parasol above; Sūrya stands before as illuminator; Viṣṇu, radiant, stands nearby in respectful attendance.
FAQs
Nature and the gods are depicted as serving Śiva, expressing his all-pervading lordship and the sanctity of the tīrtha.
Kedāra, where Śiva’s honour is portrayed with cosmic attendants like the Sun, Moon, and Wind.
No direct prescription; it poetically describes honors (fanning, parasol, illumination) as divine service.