Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 22
एवं तदा ते ह्यृषयोऽपि मोहिता रूपेण तस्याः किमुताथ देवताः । तथैव सर्वे च निरीक्ष्य तन्वीं सतीं गिरिन्द्रस्य सुतां शिवप्रियाम्
evaṃ tadā te hyṛṣayo'pi mohitā rūpeṇa tasyāḥ kimutātha devatāḥ | tathaiva sarve ca nirīkṣya tanvīṃ satīṃ girindrasya sutāṃ śivapriyām
ดังนั้น หากแม้เหล่าฤๅษียังหลงใหลในรูปโฉมของพระนาง แล้วจะกล่าวถึงเหล่าเทวดาอย่างไรเล่า ครั้นได้เห็นพระสตีผู้เพรียวบาง—ธิดาแห่งพระคิรินทรา เจ้าแห่งขุนเขา และผู้เป็นที่รักของพระศิวะ—ทุกผู้ทุกนามก็ล้วนต้องใจไปตามกัน
Lomaharṣaṇa (Sūta) narrating
Tirtha: Kedāra-Himālaya sacred complex (Himavat-associated)
Type: kshetra
Scene: A slender Satī, daughter of Himavat, stands radiant; gods and sages alike gaze, captivated; the scene emphasizes universal enchantment—earthly and celestial spectators unified in awe.
FAQs
The Purāṇic vision presents divine beauty as a spiritual force that draws beings toward devotion and righteous celebration.
Kedārakhaṇḍa frames the account within the Kedāra-Himalayan Śaiva sacred region.
None directly; the emphasis is on darśana and collective reverence.