Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 42
विमृश्य कारणं देवी किमाह्वानं करोति न । दक्षः पिता मे माता च विस्मृता मां कुतोऽधुना
vimṛśya kāraṇaṃ devī kimāhvānaṃ karoti na | dakṣaḥ pitā me mātā ca vismṛtā māṃ kuto'dhunā
เมื่อไตร่ตรองเหตุแล้ว พระเทวีรำพึงในใจว่า “เหตุใดเขาจึงไม่ส่งคำเชิญ? ทักษะเป็นบิดาของเรา และมารดาของเราด้วย—หรือท่านทั้งสองลืมเราแล้ว? บัดนี้จะเป็นไปได้อย่างไร”
Sūta (Lomaharṣaṇa) narrating to the sages (deduced); internal thought of Vijayā/Satī-like figure in Dakṣa-yajña context
FAQs
Ritual without humility and right relationship (dharma) becomes a cause of conflict; neglect and pride distort sacred acts.
The Kedāra region is the overarching setting in Kedārakhaṇḍa; this verse is narrative and not a direct tīrtha-stuti.
None; it questions the absence of invitation to a sacrifice.