Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 43
मां च उद्दिश्य भो इंद्र तद्भोगादेव संक्षयः । प्रायश्चितं हि हत्याया न दृष्टं स्मृतिकारिभिः
māṃ ca uddiśya bho iṃdra tadbhogādeva saṃkṣayaḥ | prāyaścitaṃ hi hatyāyā na dṛṣṭaṃ smṛtikāribhiḥ
“ส่วนเรานั้น โอ้อินทรา—เมื่อเจ้ามุ่งการกระทำมาถึงเรา ความสิ้นไปของกรรมนั้นย่อมมีได้ด้วยการเสวยผลเท่านั้น เพราะปฤายัศจิตต์สำหรับการฆ่าพราหมณ์ มิได้ปรากฏว่าถูกบัญญัติไว้โดยคัมภีร์สมฤติ”
Bṛhaspati
Tirtha: Kedāra
Type: kshetra
Scene: Bṛhaspati speaks firmly: the act’s depletion comes through experiencing its fruit; he notes that smṛti-authors do not prescribe expiation for brahmahatyā; Indra appears shaken, absorbing the severity.
FAQs
Some grave sins are portrayed as having consequences that cannot be simply ‘canceled’; they must be faced through the maturation of karma under dharmic guidance.
No single tīrtha is named in this verse; it belongs to the Kedārakhaṇḍa context where such teachings are delivered.
The verse emphasizes karmic ‘exhaustion through experience’ rather than a specific ritual expiation.