Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 12
कालनेमिर्हतो दैत्यो देवा जाता ह्यकटकाः । शल्यरूपो महान्सद्यो विष्णुना प्रभविष्णुना
kālanemirhato daityo devā jātā hyakaṭakāḥ | śalyarūpo mahānsadyo viṣṇunā prabhaviṣṇunā
เมื่ออสูรกาลเนมีถูกสังหาร เหล่าเทพก็พ้นจากความทุกข์ร้อน แต่แล้วทันใดนั้น ความทรมานใหญ่ดุจหอกที่ปักคาได้บังเกิดขึ้น แม้โดยพระวิษณุผู้ทรงฤทธิ์ยิ่ง
Sūta (Lomaharṣaṇa) to the sages (deduced from Māheśvarakhaṇḍa narrative style)
Tirtha: Kedāra
Type: kshetra
Listener: Ṛṣis / pilgrims as audience
Scene: Kālanemi lies slain; devas exhale in relief, but a sudden dark, spear-like pain-symbol manifests—an unseen thorn of fate—despite Viṣṇu’s power.
FAQs
Even after outward victory, subtle suffering can arise; Dharma requires discernment, not triumphalism.
This verse sits within Kedārakhaṇḍa (Kedāra sacred geography), though this specific line focuses on the battle narrative rather than a named tīrtha.
None is stated in this verse.