Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 22
यथैव श्वापदानां च वृका हिंसापरायणाः । काका यतांडजानां च श्वापदानां च जंबुकाः । धूर्ता तथा मनुष्याणां स्त्रीज्ञेया सततं बुधैः
yathaiva śvāpadānāṃ ca vṛkā hiṃsāparāyaṇāḥ | kākā yatāṃḍajānāṃ ca śvāpadānāṃ ca jaṃbukāḥ | dhūrtā tathā manuṣyāṇāṃ strījñeyā satataṃ budhaiḥ
ดุจดังในหมู่สัตว์ป่า หมาป่าย่อมมุ่งสู่ความรุนแรงอยู่เสมอ และในหมู่สัตว์ที่เกิดจากไข่ อีกาย่อมเป็นที่รู้จัก และในหมู่สัตว์ป่า สุนัขจิ้งจอกย่อมเลื่องชื่อด้วยความเจ้าเล่ห์—ฉันนั้นแล ในหมู่มนุษย์ สตรีเป็นที่บัณฑิตพึงรู้ว่าแฝงเล่ห์กลอยู่เนืองนิตย์
Sūta (Lomaharṣaṇa) to the sages (deduced from Māheśvarakhaṇḍa narrative style)
Tirtha: Kedāra / Kedāranātha
Type: kshetra
Scene: Didactic speech in an asura assembly: a speaker warns using vivid animal comparisons—wolf, crow, jackal—projecting suspicion and social tension before the amṛta episode.
FAQs
It uses animal analogies to deliver a nīti-style warning about recognizing harmful or deceitful tendencies and exercising discernment (viveka) in worldly dealings.
This verse itself is a moral observation within the Kedārakhaṇḍa context; it does not directly name a tīrtha in the line, though the broader section belongs to the Kedāra sacred region (Kedāra-kṣetra).
No explicit ritual (snāna, dāna, japa, vrata) is prescribed in this shloka; it functions as ethical instruction rather than a ritual injunction.