Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 57
इत्यब्रुवंस्तदा दैत्यास्तूष्णींभूतास्तदा स्थिताः । शक्रादयो लोकपाला विष्णुं सर्वेश्वरेश्वरम् । ब्रह्माणं च पुरस्कृत्य इदमूचुः समेधिता
ityabruvaṃstadā daityāstūṣṇīṃbhūtāstadā sthitāḥ | śakrādayo lokapālā viṣṇuṃ sarveśvareśvaram | brahmāṇaṃ ca puraskṛtya idamūcuḥ samedhitā
ครั้นเหล่าไทตยะกล่าวดังนั้นแล้ว ก็สงบนิ่งยืนอยู่ ต่อมา พระศักระอินทร์และโลกบาลทั้งหลาย ได้เชิญพระพรหมไว้เบื้องหน้า แล้วกราบทูลพระวิษณุ ผู้เป็นจอมแห่งจอมผู้เป็นใหญ่ทั้งปวง ด้วยจิตที่ตั้งมั่น ว่าเป็นถ้อยคำดังนี้
Narrator (Sūta/Lomaharṣaṇa to sages, per Māheśvarakhaṇḍa convention)
Tirtha: Kedāra
Type: kshetra
Listener: Frame-audience
Scene: Daityas become silent; Indra and lokapālas stand composed, with Brahmā placed at the forefront, addressing Viṣṇu with reverence; the scene resembles a celestial council after averted catastrophe.
FAQs
In crisis, divine order turns to counsel, hierarchy, and dharmic deliberation rather than pride.
Kedāra region (Kedārakhaṇḍa), as the narrative moves toward the revelation of the Liṅga’s supremacy.
None; it introduces a supplication dialogue to Viṣṇu and Brahmā.