Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 44
एवं प्रबोधितस्तेन शंभुना परमेष्ठिना । विवेकपरमो भूत्वा शैलादो हि महातपाः । शिवेन सह संगम्य परमानंदसंप्लुतः
evaṃ prabodhitastena śaṃbhunā parameṣṭhinā | vivekaparamo bhūtvā śailādo hi mahātapāḥ | śivena saha saṃgamya paramānaṃdasaṃplutaḥ
ครั้นได้รับการปลุกสอนจากศัมภู ผู้เป็นปรเมศวรแล้ว มหาตบะไศลาดะก็เป็นผู้เลิศในวิเวก. ครั้นได้พบและประสานกับพระศิวะ เขาก็ถูกท่วมท้นด้วยปรมานันทะอันสูงสุด.
Narrator (within the Kedārakhaṇḍa narrative)
Tirtha: Kedāra / Kedāranātha
Type: kshetra
Scene: Śailāda, austere and radiant from tapas, stands or kneels as Śiva appears—majestic yet compassionate—flooding the ascetic with luminous bliss; the Himalaya glows behind them.
FAQs
Śiva’s instruction awakens discernment (viveka), and communion with Śiva culminates in supreme bliss (paramānanda).
Kedāra-kṣetra is the overarching frame; the verse supports the Mahātmya by showing the transformative power of Śiva’s presence.
None explicitly; the implied practice is receiving instruction and attaining sāttvika discernment through proximity to Śiva.