Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 51
त्वया हृताधुनास्यैतत्फलमाप्नुहि दुर्मते । इत्याकर्ण्य भयाविष्टो लज्जयाधोमुखो मुनेः
tvayā hṛtādhunāsyaitatphalamāpnuhi durmate | ityākarṇya bhayāviṣṭo lajjayādhomukho muneḥ
เพราะบัดนี้นางถูกเจ้าฉกไปแล้ว โอ้ผู้มีจิตคิดชั่ว จงรับผลแห่งกรรมนี้เถิด! ครั้นได้ยินดังนั้น เขาก็หวาดกลัวจับใจ และด้วยความละอายจึงก้มหน้าลงต่อหน้ามุนี
Agniveśya (first half); Narrator (second half describing reaction)
Scene: A stern sage pronounces consequence; the offender stands trembling, head lowered in shame, hands slack or beginning to fold, the atmosphere heavy with moral gravity.
FAQs
Every act bears fruit (karma-phala); remorse and humility arise when one recognizes wrongdoing.
No site is directly referenced in this verse.
None; the implied corrective is repentance and surrender to the offended sage.