Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 101
त्वयि विप्रतिपन्नस्य त्वमेव शरणं मम । भूमौ स्खलितपादानां भूमिरेवावलंबनम्
tvayi vipratipannasya tvameva śaraṇaṃ mama | bhūmau skhalitapādānāṃ bhūmirevāvalaṃbanam
ข้าผู้หลงทางและสับสน มีท่านเท่านั้นเป็นที่พึ่งของข้า ผู้ใดเท้าพลาดลื่นลงสู่พื้นดิน พื้นดินนั่นเองก็เป็นที่อาศัยให้ลุกขึ้นได้อีกครั้ง
Unspecified (context suggests a supplicant addressing a sage/authority figure)
Listener: The ascetic husband and wife.
Scene: The contrite speaker gestures to the ground, illustrating how one who slips still uses the earth to stand; the ascetic couple appears as steady pillars of refuge, offering a hand of guidance.
FAQs
When one falters, taking refuge in the wise and virtuous becomes the very means of standing up again.
No specific site is mentioned; the verse emphasizes the dharma of seeking refuge rather than a location-māhātmya.
None directly; the practical prescription is surrender and seeking guidance from a worthy refuge.