इत्युक्त्वा चावतीर्णोऽसौ सह देवैर्हरिस्तदा । हरिर्नाम स कृष्णोऽसौ भवंतस्ते तथा सुराः
ityuktvā cāvatīrṇo'sau saha devairharistadā | harirnāma sa kṛṣṇo'sau bhavaṃtaste tathā surāḥ
ครั้นตรัสดังนี้แล้ว พระหริก็เสด็จลงพร้อมหมู่เทพในกาลนั้น พระองค์—คือพระกฤษณะ—ทรงมีนามว่า “หริ”; และพวกท่านทั้งหลายก็ได้เป็นเหล่าเทพโดยการเสด็จลงมาในทำนองเดียวกัน
Narrator (reporting Viṣṇu/Hari’s descent and identification with Kṛṣṇa)
Scene: Hari (Kṛṣṇa) descends from the celestial realm accompanied by devas, like a radiant procession crossing from clouds to earth; the act of naming ‘Hari’ is highlighted as a banner-like proclamation.
The cosmic mission unfolds through avatāra: the divine (Hari/Kṛṣṇa) and accompanying devas descend to restore balance.
None; it describes descent (avatāra), not a pilgrimage site.
None.