Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 65
पापोयमिति यद्देवि प्रकुप्यसि वृथैव तत् । त्वं मां मोहयसि त्वेवं न ते तत्किं नमोऽस्तु ते
pāpoyamiti yaddevi prakupyasi vṛthaiva tat | tvaṃ māṃ mohayasi tvevaṃ na te tatkiṃ namo'stu te
โอ้เทวี หากพระองค์กริ้วด้วยความคิดว่า “ผู้นี้เป็นคนบาป” ความกริ้วนั้นย่อมเปล่าประโยชน์ ด้วยการกระทำเช่นนั้นพระองค์เพียงทำให้ข้าพเจ้าหลงยิ่งขึ้น มิใช่สภาวะแท้ของพระองค์ ขอนอบน้อมแด่พระองค์
A Pāṇḍava devotee
Scene: A devotee, burdened by the thought ‘I am sinful,’ looks down in shame; the Devī’s expression remains calm and compassionate, dispelling a dark cloud of confusion around the devotee’s head; the scene emphasizes reassurance over wrath.
FAQs
The verse stresses the supremacy of divine grace over the devotee’s faults, urging trust in the Goddess’s compassion.
None is named; the focus is doctrinal and devotional.
None; it is a rhetorical plea within a hymn.