Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 51
भीम उवाच । सर्वभूतांबिके देवि ब्रह्मांडशतपूरके । बालिशं बालकं स्वीयं त्राहित्राहि नमोऽस्तु ते
bhīma uvāca | sarvabhūtāṃbike devi brahmāṃḍaśatapūrake | bāliśaṃ bālakaṃ svīyaṃ trāhitrāhi namo'stu te
ภีมะกล่าวว่า: ข้าแต่เทวี อัมพิกา มารดาแห่งสรรพสัตว์ ผู้แผ่เต็มร้อยจักรวาล โปรดคุ้มครองข้า คุ้มครองข้า—บุตรน้อยผู้เขลาของพระองค์ ขอนอบน้อมแด่พระองค์
Bhīma
Listener: Devī (Jagadambā)
Scene: Bhīma, overwhelmed and fearful, folds his hands and calls the cosmic Mother who fills countless universes; the Goddess is envisioned as vast, luminous, maternal, sheltering him like a child.
FAQs
The devotee approaches the Divine Mother with childlike dependence, trusting her cosmic power and intimate compassion.
No tīrtha is specified in this verse; it is a universal hymn to Devī as Ambikā.
None directly; the verse models supplication (prārthanā) and repeated plea (trāhi trāhi) as devotional practice.