Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 5
तेन संपीड्यमानानामस्माकं शरणं भव । इत्युक्त्वा रुरुदुर्देवास्त्राहित्राहीति चाब्रुवन्
tena saṃpīḍyamānānāmasmākaṃ śaraṇaṃ bhava | ityuktvā rurudurdevāstrāhitrāhīti cābruvan
ฉะนั้น ข้าแต่พระนาถ! โปรดทรงเป็นที่พึ่งแก่พวกข้าผู้ถูกเขาบีบคั้น ครั้นกล่าวแล้วเหล่าเทวะก็ร่ำไห้ และร้องซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่า “โปรดช่วยเถิด โปรดช่วยเถิด!”
Devas (as narrated by Sūta)
Listener: Śiva (and Devī)
Scene: The devas, overcome, weep openly before Śiva and Devī, repeating ‘Save us!’; their bodies bend low, hands clasped, tears visible, the court charged with urgency.
FAQs
True surrender (śaraṇāgati) is voiced plainly—seeking refuge in the Divine when all other supports fail.
No tīrtha is mentioned; the verse centers on prayer and refuge.
No formal rite is prescribed, but devotional supplication and repeated plea (trāhi) are exemplified.