Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 29
स्मृत्वा चराचरगुरुं कृष्णमारब्धवान्कथाम् । कस्यांचिदभवत्पत्न्यां युवा कोऽप्यजितेद्रियः
smṛtvā carācaraguruṃ kṛṣṇamārabdhavānkathām | kasyāṃcidabhavatpatnyāṃ yuvā ko'pyajitedriyaḥ
เมื่อระลึกถึงพระกฤษณะ ผู้เป็นครูแห่งสรรพสิ่งที่มีชีวิตและไม่มีชีวิต เขาจึงเริ่มเล่าเรื่องว่า ในบ้านของชายคนหนึ่ง มีชายหนุ่มผู้หนึ่งอาศัยอยู่ ซึ่งเป็นผู้ที่ยังเอาชนะอินทรีย์ของตนไม่ได้
Sūta (Lomaharṣaṇa), inferred from Māheśvarakhaṇḍa framing; explicit speaker appears at 36
Listener: (परम्परया) शौनकादयः / श्रोतृ-सभा
Scene: कथावाचक/पात्रः हृदि कृष्ण-स्मरणं कृत्वा कथा आरभते; पृष्ठभूमौ सूक्ष्म कृष्ण-प्रतिमा/ध्यान-प्रभा; ततः ‘युवा अजितेन्द्रियः’ इति नीत्याख्यान-प्रवेश।
FAQs
Unconquered senses (ajitendriya) are the root of moral downfall; dharma begins with self-mastery.
No specific tīrtha is named in this verse; it functions as narrative setup within the Kaumārikākhaṇḍa.
None in this verse; it introduces a moral narrative rather than a vrata, snāna, or dāna.